ಆರ್ಕಾಟ್ ರಾಮಸಾಮಿ ಮುದಲಿಯಾರ್

ಸರ್ ಆರ್ಕಾಟ್ ರಾಮಸಾಮಿ ಮುದಲಿಯಾರ್ (14 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1887 - 17 ಜುಲೈ 1976 ) ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ವಕೀಲರು, ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕರು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಂಡಳಿಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮೈಸೂರಿನ 24 ನೇ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ದಿವಾನರಾಗಿದ್ದರು . [೨] [೩] ಅವರು ಜಸ್ಟಿಸ್ ಪಕ್ಷದ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರಾಗಿ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಆರ್ಕಾಟ್ ರಾಮಸಾಮಿ ಮುದಲಿಯಾರ್
ಆರ್ಕಾಟ್ ರಾಮಸಾಮಿ ಮುದಲಿಯಾರ್

Arcot Ramasamy Mudaliar in 1934

ಪೂರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಎನ್ ಮಾಧವ ರಾವ್
ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಹುದ್ದೆ ರದ್ದಾಯಿತು

ಅಧಿಕಾರದ ಅವಧಿ
23 January 1946 – 23 January 1947
ಪೂರ್ವಾಧಿಕಾರಿ None
ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ Jan Papanek

Member of the Imperial War Cabinet
ಅಧಿಕಾರದ ಅವಧಿ
1942 – 1945
ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ War Cabinet disbanded

Member of the Viceroy's Executive Council
ಅಧಿಕಾರದ ಅವಧಿ
1939 – 1942

ಜನನ (೧೮೮೭-೧೦-೧೪)೧೪ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೧೮೮೭
Kurnool, Deccan Zone, Madras Presidency,
British India
(now in Kurnool district, Andhra Pradesh, India)
ಮರಣ 17 July 1976(1976-07-17) (aged 88)
Madras (now Chennai), Tamil Nadu, India
ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷ Justice Party
ವೃತ್ತಿ Lawyer

ಅವರು ಪ್ರಮುಖ ವಾಗ್ಮಿಯಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರು ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕ ಭಾಷಣಗಳಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದರು. [೪]

ಆರಂಭಿಕ ಜೀವನ ಬದಲಾಯಿಸಿ

ಆರ್ಕಾಟ್ ರಾಮಸಾಮಿ ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರು ಆಗಿನ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಕರ್ನೂಲ್ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ತಮಿಳು ಮಾತನಾಡುವ ತುಳುವ ವೆಳ್ಳಾಲ (ಅಗಮುದಯ ಮುದಲಿಯಾರ್) ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. [೫] [೬] ಅವರು ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಆರ್ಕಾಟ್ ಲಕ್ಷ್ಮಣಸ್ವಾಮಿ ಮುದಲಿಯಾರ್ . [೭] ಅವರು ಕರ್ನೂಲ್‌ನ ಮುನ್ಸಿಪಲ್ ಹೈಸ್ಕೂಲ್‌ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಅವರು ಮದ್ರಾಸ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಪಡೆದರು [೭] ಮತ್ತು ಮದ್ರಾಸ್ ಕಾನೂನು ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವರು ಜಸ್ಟಿಸ್ ಪಾರ್ಟಿ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಮೊದಲು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ವಕೀಲರಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರು. ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರು ೧೯೨೦ರಲ್ಲಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಲೆಜಿಸ್ಲೇಟಿವ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ಗೆ ನಾಮನಿರ್ದೇಶನಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ೧೯೨೦ ರಿಂದ ೧೯೨೬ ರವರೆಗೆ ಮತ್ತು ೧೯೩೧ ರಿಂದ 1೧೯೩೪ ರವರೆಗೆ ಮದ್ರಾಸ್ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು, ೧೯೩೪ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಸ್. ಸತ್ಯಮೂರ್ತಿ ವಿರುದ್ಧ ಸೋತರು. ಅವರು ೧೯೩೯ ರಿಂದ ೧೯೪೧ ರವರೆಗೆ ಇಂಪೀರಿಯಲ್ ಲೆಜಿಸ್ಲೇಟಿವ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ, ೧೯೪೨ ರಿಂದ ೧೯೪೫ ರವರೆಗೆ ವಿನ್‌ಸ್ಟನ್ ಚರ್ಚಿಲ್ ಅವರ ಯುದ್ಧ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್‌ನ ಭಾಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪೆಸಿಫಿಕ್ ವಾರ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅವರು ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೋ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಂಡಳಿಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ೧೯೪೬ರಿಂದ ೧೯೪೯ ರವರೆಗೆ ಮೈಸೂರಿನ ಕೊನೆಯ ದಿವಾನರಾಗಿಯೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು.

ಅವರು ವಿಶ್ವ ಸಮರ II ರ ಅನುಭವಿ, Cmdr . VSP ಮುದಲಿಯಾರ್, [೮] ರ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ.

ರಾಜಕೀಯ ವೃತ್ತಿಜೀವನ ಬದಲಾಯಿಸಿ

ಜಸ್ಟಿಸ್ ಪಾರ್ಟಿ ಬದಲಾಯಿಸಿ

ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರು ೧೯೧೭ ರಲ್ಲಿ ಜಸ್ಟಿಸ್ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದಲೂ ಅದರ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. [೯] ಜುಲೈ ೧೯೧೮ ರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಕೋಮು ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ವಾದಿಸಲು ಮತ್ತು ಸುಧಾರಣಾ ಸಮಿತಿಯ ಮುಂದೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡಲು ಜಸ್ಟೀಸ್ ಪಾರ್ಟಿ ನಿಯೋಗದ ಭಾಗವಾಗಿ ಟಿ.ಎಮ್. ನಾಯರ್ ಮತ್ತು ಕೂರ್ಮಾ ವೆಂಕಟ ರೆಡ್ಡಿ ನಾಯ್ಡು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ಗೆ ಹೋದರು. [೧೦] ೧೭ಜುಲೈ ೧೯೧೯ರಂದು ನಾಯರ್ ಸಾವಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. 

ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರ ಚಳವಳಿ ಬದಲಾಯಿಸಿ

ಮುದಲಿಯಾರ್ ಕ್ರಮೇಣ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿದರು ಮತ್ತು "ಜಸ್ಟಿಸ್ ಪಾರ್ಟಿಯದ ಮೆದುಳು" ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. [೪] ಅವರು ಭಾರತದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರ ನಡುವೆ ಸಮನ್ವಯ ಸಾಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. [೪]

ಮುದಲಿಯಾರ್ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಶಾಹು ಮಹಾರಾಜ್ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಸೌಹಾರ್ದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಭಾರತದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳ ನಾಯಕರ ನಡುವೆ ಸಮನ್ವಯ ಸಾಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. [೧೧] ಅವರು ೧೮ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೯೨೨ ರಂದು ನಡೆದ ಸತಾರಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು, [೧೧] ರಾಜಾ ರಾಜಾರಾಂ III ರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ. [೧೧] ೧೯೨೪ ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೨೬ ರಂದು ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಭಾಗವಹಿಸಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಭಾಷಣ ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಯಿತು. ೮ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೨೫ ರಂದು ನಡೆದ ಏಳನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರ ನಡುವೆ ಏಕತೆಗಾಗಿ ಮನವಿ ಮಾಡಿದರು. [೧೧] [೧೨]

೧೯೨೫ ರಲ್ಲಿ ಸರ್ ಪಿ.ಟಿ. ತ್ಯಾಗರಾಯ ಚೆಟ್ಟಿಯವರ ಮರಣದ ನಂತರ, ಮುದಲಿಯಾರ್ ಶಾಹು ಮಹಾರಾಜರ ಸತ್ಯ ಶೋಧಕ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಜಸ್ಟೀಸ್ ಪಕ್ಷದ ನಡುವಿನ ಏಕೈಕ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಅವರು ೧೯ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೯೨೫ ರಂದು ಮದ್ರಾಸ್‌ನ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಹಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಲು ರಾಜಾ ಪಿ. ರಾಮರಾಯನಿಂಗಾರ್ ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡ ಬಿ.ವಿ.ಜಾಧವ್ ಅವರ ಉಮೇದುವಾರಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು. ೨೬ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೯೨೫ ರಂದು ಅವರು ಅಮರಾವತಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದರು. ಸಮ್ಮೇಳನವು ಎರಡು ಅಧಿವೇಶನಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು: ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ರಾಜಾರಾಮ್ II ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದರೆ, ಪಿ. ರಾಮರಾಯನಿಂಗರ್ ಎರಡನೆಯದಕ್ಕೆ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಸಮ್ಮೇಳನದ ಎರಡನೇ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಮುದಲಿಯಾರ್ ಹೇಳಿದರು:

It was too late in the day for me to defend what was the Non-Brahmin movement. When its activities had spread from Bombay to Madras, from the Vindhya mountains to Cape Comorin, its very extent and the lightning rapidity with which its principles have pervaded the country will be the best justification of the Movement


ನವೆಂಬರ್ ೮, ೧೯೨೬ ರಂದು ಮದ್ರಾಸ್ ಲೆಜಿಸ್ಲೇಟಿವ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ಗೆ ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ, ಜಸ್ಟಿಸ್ ಪಾರ್ಟಿಯು ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೋತಿತು, ಪರಿಷತ್ತಿನ ೯೮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ೨೧ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿತು. [೧೩] ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೋಲು ಕಂಡ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಮುದಲಿಯಾರ್ ಒಬ್ಬರು. ಅವರು ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದರು ಮತ್ತು ಜಸ್ಟೀಸ್ ಪಕ್ಷದ ಮುಖವಾಣಿಯಾದ ಜಸ್ಟೀಸ್‌ನ ಸಂಪಾದಕರಾಗಿ ಪಿ.ಎನ್ .ರಾಮನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದರು. [೪] ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಅದರ ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಂಡ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕಂಡುಬಂದಿತು ಮತ್ತು ಜಸ್ಟೀಸ್‌ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು. [೪] ಮಾರ್ಚ್ ೧, ೧೯೨೯ ರಂದು, ಅವರು ಜಸ್ಟೀಸ್ ಪಕ್ಷದ ಪರವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಜಸ್ಟಿಸ್ ಪಕ್ಷದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರಾದ ಸರ್ ಎ.ಟಿ. ಪನೀರ್ಸೆಲ್ವಂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೈಮನ್ ಆಯೋಗದ ಮುಂದೆ ಹಾಜರಾದರು. [೪]

ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವೃತ್ತಿ ಬದಲಾಯಿಸಿ

ಮದ್ರಾಸಿನ ಮೇಯರ್ ಬದಲಾಯಿಸಿ

ಮುದಲಿಯಾರ್ ೧೯೨೮ ರಿಂದ ೧೯೩೦ ರವರೆಗೆ ಮದ್ರಾಸ್ ಮೇಯರ್ ಆಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

೧೯೩೫ ರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಸುಂಕ ಮಂಡಳಿಗೆ ನೇಮಕಗೊಂಡ ನಂತರ ಜಸ್ಟೀಸ್‌ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮುಖ್ಯ ಸಂಪಾದಕ ಹುದ್ದೆಗೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದರು. [೪] ೨೫ ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೩೭ ರಂದು, ಅವರಿಗೆ ನೈಟ್ ಪದವಿ ಪಡೆದರು, ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರು ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು.

ಚರ್ಚಿಲ್ ಅವರ ಯುದ್ಧ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ ಸದಸ್ಯ ಬದಲಾಯಿಸಿ

 
ಪೂಲೆ, ಡಾರ್ಸೆಟ್, ದಿಗ್ವಿಜಯ್‌ಸಿಂಹಜಿ ರಂಜಿತ್‌ಸಿಂಹಜಿ, ನವನಗರದ ಮಹಾರಾಜ ಜಾಮ್ ಸಾಹಿಬ್ ಮತ್ತು ಸರ್ ಎ. ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರು ಭಾರತದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತುಕತೆಗಾಗಿ ಆಗಮಿಸಿದರು (1940 ಮತ್ತು 1945 ರ ನಡುವೆ).

೧೯೩೯ ರಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧವು ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು, ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರನ್ನು ವೈಸರಾಯ್ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. [೧೪] ಜೂನ್ ೧೯೪೨ರಲ್ಲಿ, ಅವರು KCSI ಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೈಟ್ ಪಡೆದರು. ಜುಲೈ ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ, ಅವರನ್ನು ವಿನ್‌ಸ್ಟನ್ ಚರ್ಚಿಲ್ ಅವರ ಯುದ್ಧ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್‌ಗೆ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು, ಈ ಹುದ್ದೆಗೆ ನಾಮನಿರ್ದೇಶನಗೊಂಡ ಇಬ್ಬರು ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. [೧೫] [೧೬]

ಯುಎನ್ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಂಡಳಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಬದಲಾಯಿಸಿ

ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರು ೨೫ ಏಪ್ರಿಲ್ ಮತ್ತು ೨೬ ಜೂನ್ ೧೯೪೫ ರ ನಡುವೆ ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೋ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುವ ಸಮಿತಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು. [೧೭] ೨೩ ಜನವರಿ ೧೯೪೬ ರಂದು ಲಂಡನ್‌ನ ಚರ್ಚ್ ಹೌಸ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಂಡಳಿಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. [೧೮] [೧೯] ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ, ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೪೬ ರಲ್ಲಿ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಕರೆ ನೀಡುವ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. [೨೦]

ಅಂತಿಮವಾಗಿ ೧೯ ಜೂನ್ ೧೯೪೬ ರಂದು ನಡೆದ ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ , ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಸಂಘಟನೆಯ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ೬೧ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಓದಿದರು ಮತ್ತು ಅನುಮೋದಿಸಿದರು. [೨೧] ಅವರ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯ ಮುಕ್ತಾಯದ ನಂತರ, ಅವರು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು ಮತ್ತು ಮೈಸೂರಿನ ದಿವಾನರಾದರು .

ಮೈಸೂರಿನ ದಿವಾನ್ ಬದಲಾಯಿಸಿ

ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರನ್ನು ೧೯೪೬ರಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜ ಜಯಚಾಮರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಅವರು, ಸರ್ ಎನ್. ಮಾಧವ ರಾವ್ ನಂತರ ಮೈಸೂರಿನ ದಿವಾನರಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು. [೨೨] .ಅವರು ಮೈಸೂರು ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಅವಧಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದರು.

೩ ಜೂನ್ ೧೯೪೭ ರಂದು, ಎರ್ಲ್ ಲೂಯಿಸ್ ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ಭಾರತವನ್ನು ಎರಡು ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಧಿಪತ್ಯಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾವಕ್ಕೆ ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಈ ಘೋಷಣೆಯು ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾರಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿತು. ಜೂನ್ ೧೯೪೭ ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಮುದಲಿಯಾರ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಯನ್ನು ಕರೆದರು ಮತ್ತು ಮೈಸೂರು ಸರ್ಕಾರವು ಭಾರತದ ಹೊಸ ಅಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನ ಸಭೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಅದರ ನಂತರ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಂಸತ್ತು ೧೫ ಜುಲೈ ೧೯೪೭ರಂದು ಭಾರತೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಾಯಿದೆ, ೧೯೪೭ ಅನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಮಸೂದೆಯು ೧೮ ಜುಲೈ ೧೯೪೭ ರಂದು ರಾಜಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು. ಈ ಕಾಯಿದೆಯು ೧೫ ಆಗಸ್ಟ್ ೧೯೪೭ ರಂದು ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪ್ರಭುತ್ವದ ರಚನೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಒದಗಿಸಿತು. ಈ ಕಾಯಿದೆಯು ಭಾರತೀಯ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧಿಪತ್ಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿತು.೫೬೦ ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಭಾರತೀಯ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕೊರತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಅನುಮಾನಗಳು ಇದ್ದವು. ರಕ್ಷಣಾ, ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಮೂರು ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಡೊಮಿನಿಯನ್ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಡಳಿತಗಾರರನ್ನು ಕೇಳುವ ಪ್ರವೇಶ ಪತ್ರವನ್ನು ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರು ರಚಿಸಿದರು. 

ಜಯಚಾಮರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ೯ ಆಗಸ್ಟ್ ೧೯೪೭ರಂದು ವಾದ್ಯವನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಿದರು ಮತ್ತು 16 ಆಗಸ್ಟ್ 1947 ರಂದು ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ಇದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಇದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸಲು ಸ್ಥಳೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರಿಗೆ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡಿತು. ಇದು "ಮೈಸೂರು ಚಲೋ" ಎಂಬ ಆಂದೋಲನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಮಹಾರಾಜರು ದಿವಾನ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಸರ್ ಟಿ. ತಂಬೂ ಚೆಟ್ಟಿಯವರ ಸಲಹೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು ಎಂಬುದಾಗಿ ಆಂದೋಲನಗೊಂಡ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಬ್ಬುಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಭಾರತ ಇನ್ನೂ ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತ ಆಗಷ್ಟೇ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಧಿಪತ್ಯವಾಯಿತು. 

ಜಯಚಾಮರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಅವರು ಸೇರ್ಪಡೆಯ ಲಿಖಿತ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ ಆರಂಭಿಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ, ೨೪ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೯೪೭ ರಂದು, ಅವರು ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ತಮ್ಮ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ೨೫ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೧೯೪೭ ರಂದು ಒಂಬತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳ ಸಂಪುಟದೊಂದಿಗೆ ಕೆ.ಸಿ.ರೆಡ್ಡಿ ಮೊದಲ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರು . ಮುದಲಿಯಾರ್ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಜರ ನಡುವಿನ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿ ಉಳಿದರು. 

ಜಯಚಾಮರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಅವರು ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ರಚನೆಯಾಗಲಿರುವ ಭಾರತ ಗಣರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾಗ-ಬಿ ರಾಜ್ಯವಾಗಲು ಮೈಸೂರು ಸಂವಿಧಾನ ಸಭೆಯ ಶಿಫಾರಸನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಈ ಕುರಿತು ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ನವೆಂಬರ್ ೨೫ ರಂದು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ೧೯೪೯. ಇದರೊಂದಿಗೆ ದಿವಾನ್ ಹುದ್ದೆಯೂ ರದ್ದಾಗಿದೆ. 

ಮೈಸೂರಿನ ದಿವಾನರಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರು ತಿರುವೈಯಾರುನಲ್ಲಿರುವ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತಗಾರ ತ್ಯಾಗರಾಜರ ಸಮಾಧಿಯ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ತಮಿಳು ಸಂಗೀತ ಕಚೇರಿಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದರು. [೨೩]


ಹೈದರಾಬಾದ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಮಂಡಳಿಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದಾಗ,ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರನ್ನು ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು ಅವರು ಭಾರತದ ನಿಯೋಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ನಿರರ್ಗಳವಾಗಿ ವಾದಿಸಿದರು. ಮಂಡಳಿಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. 

ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ವೃತ್ತಿ ಬದಲಾಯಿಸಿ

೫ ಜನವರಿ ೧೯೫೫ ರಂದು, ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿಯಲ್ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಮತ್ತು ಇನ್ವೆಸ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ (ICICI) ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಮುದಲಿಯಾರ್ ಇದರ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು.

ಮುರುಗಪ್ಪ ಗ್ರೂಪ್ ಟ್ಯೂಬ್ ಇನ್ವೆಸ್ಟ್ಮೆಂಟ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಮುದಲಿಯಾರ್ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. [೨೪] ಅವರ ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು ೧೯೭೬ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮರಣದವರೆಗೂ ಅದರ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಮುರುಗಪ್ಪ ಗ್ರೂಪ್, ಅವರ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಕಡಲೂರಿನಲ್ಲಿ ಎಆರ್‌ಎಲ್‌ಎಂ ಮೆಟ್ರಿಕ್ಯುಲೇಷನ್ ಹೈಯರ್ ಸೆಕೆಂಡರಿ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಸಹ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. [೨೫] ಅವರ ವಂಶಸ್ಥರು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್, ಕೆನಡಾ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿದ್ದು ಭಾರತದಿಂದ ಹೊರಗಿದ್ದಾರೆ.

ಬಿರುದುಗಳು ಬದಲಾಯಿಸಿ

ಎರಡನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿ,ಆಕ್ಸ್‌ಫರ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯವು ಅವರಿಗೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಫ್ ಸಿವಿಲ್ ಲಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು [೨೬]

ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರಿಗೆ ೧೯೫೪ ರಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಭೂಷಣ ಮತ್ತು ೧೯೭೦ ರಲ್ಲಿ ಪದ್ಮ ವಿಭೂಷಣ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು [೨೭]

ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಬದಲಾಯಿಸಿ

ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅವರ ಉಗ್ರ ಟೀಕೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಮುದಲಿಯಾರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜಸ್ಟೀಸ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕೀಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ವೈಷ್ಣವರಾಗಿದ್ದರು . ಅವರು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ವೈಷ್ಣವಿ ನಾಮವನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೆ, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ ಗೋಮಾಂಸವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. [೨೮]

ಕೆಲಸ ಬದಲಾಯಿಸಿ

  • Searchlight on Council debates: speeches in the Madras Legislative Council. Orient Longman. 1960.
  • Arcot Ramasamy Mudaliar (1987). Mirror of the year: a collection of Sir A. Ramaswami Mudaliar's editorials in Justice, 1927. Dravidar Kazhagam.

ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು ಬದಲಾಯಿಸಿ

  1. "UN Economic and Social Council". www.un.org.
  2. Whitaker, Joseph (1964). An Almanack for the Year of Our Lord. J. Whitaker. p. 286.
  3. The International Who's who. Europa Publications Ltd. 1956. p. 656.
  4. ೪.೦ ೪.೧ ೪.೨ ೪.೩ ೪.೪ ೪.೫ ೪.೬ Encyclopedia of Political Parties, Pg 153
  5. T. Ramakrishnan (14 October 2012). "The twin stars of Arcot". The Hindu.
  6. Padmini, R. (2001). History and origin of Thuluva Vellala (PDF). Madras: Madras University. p. 148.
  7. ೭.೦ ೭.೧ Muthiah, S. (13 October 2003). "Achievements in double". The Hindu: Metro Plus. Archived from the original on 7 August 2007. Retrieved 2008-11-04.{{cite news}}: CS1 maint: unfit URL (link)
  8. "The amazing war veteran". Archived from the original on 2013-10-05. Retrieved 2013-10-02.
  9. Encyclopedia of Political Parties, Pg 152
  10. Encyclopedia of Political Parties, Pg 69
  11. ೧೧.೦ ೧೧.೧ ೧೧.೨ ೧೧.೩ Encyclopedia of Political Parties, Pg 48
  12. Encyclopedia of Political Parties, Pg 49
  13. Encyclopedia of Political Parties, Pg 189
  14. Menon, V. P. (1998). Transfer of Power in India. Orient Blackswan. p. 143. ISBN 978-81-250-0884-2.
  15. "Sir Ramaswami Mudaliar And Sir V T Krishnamachari Indian… News Photo | Getty Images UK | 138601582". www.gettyimages.co.uk. Archived from the original on 2013-10-05.
  16. "Britain's Gambit". Time. 13 July 1942. Archived from the original on 26 October 2012. Retrieved 2008-11-02.
  17. "50 Years of SEARO in South East Asia: 1948–1957, the Second Decade". About SEARO. World Health Organization. Archived from the original on 8 November 2008. Retrieved 2008-11-04.
  18. "Background Information". United Nations Economic and Social Council. Archived from the original on 30 October 2008. Retrieved 2008-11-04.
  19. "List of Presidents of ECOSOC". United Nations. Archived from the original on 2013-01-13.
  20. "Pre WHO Years". About SEARO. World Health Organization. Archived from the original on 8 November 2008. Retrieved 2008-11-04.
  21. "The emergence of the World Health Organization:Pre WHO Years". About SEARO. World Health Organization. Archived from the original on 8 November 2008. Retrieved 2008-11-04.
  22. "Diwans of Mysore". Princely States of India K–Z. worldstatesman.org. Archived from the original on 24 October 2008. Retrieved 2008-11-04.
  23. S. Muthiah (27 October 2003). "When the postman knocked". The Hindu. Chennai, India. Archived from the original on 28 November 2003.
  24. Muthiah, S. (5 October 2009). "Cycling into the future". The Hindu. Chennai, India.
  25. "Sir Ramaswamy Mudaliar School - About Us". www.srmschool.org. Archived from the original on 2022-12-09. Retrieved 2023-06-10.
  26. நகரத்தூதன் (City Herald), 22-7-1945, Page.5
  27. M. C. Sarkar (1970). Hindustan year-book and who's who, Volume 38. p. 259.
  28. Sir Alan Lascelles, Duff Hart-Davis (2006). King's counsellor: abdication and war : the diaries of Sir Alan Lascelles. Weidenfeld & Nicolson. p. 142. ISBN 978-0-297-85155-4.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು ಬದಲಾಯಿಸಿ

  • Ralhan, O. P. (2002). Encyclopaedia of Political Parties. Anmol Publications PVT. LTD. ISBN 978-81-7488-865-5.

ಟೆಂಪ್ಲೇಟು:Padma Vibhushan Awards