ಮುಖ್ಯ ಮೆನು ತೆರೆ

ದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನರು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಸುಲ್ತಾನರು, ಇದು ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗಗಳನ್ನು 320 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ (1206-1526) ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಐದು ರಾಜವಂಶಗಳಾದ ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ: ಮಾಮ್ಲುಕ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ (1206-90), ಖಲ್ಜಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ (1290-1320), ತುಘಲಕ್ ರಾಜವಂಶ (1320-1414), ಸಯ್ಯಿದ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ (1414- 51), ಮತ್ತು ಲೋದಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ (1451-1526).ಮಂಗೋಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಲು ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿರುವ ಸುಲ್ತಾನರು, ಮತ್ತು 1236 ರಿಂದ 1240 ರವರೆಗೆ ಆಳ್ವಿಕೆ ಮಾಡಿದ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಇತಿಹಾಸದ ಕೆಲವು ಸ್ತ್ರೀ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಆಳಿದ್ದಾರೆ .

Delhi Sultanate
1206–1526
Delhi Sultanate reached its zenith under the Turko-Indian Tughlaq dynasty.[೧]
ರಾಜಧಾನಿ ಲಾಹೋರ್ (1206-1210)

ಬದಾಯುನ್ (1210-1214)
ದೆಹಲಿ (1214-1327)
ದೌಲತಾಬಾದ್ (1327-1334)
ದೆಹಲಿ (1334-1506)
ಆಗ್ರಾ (1506-1526)

ಭಾಷೆಗಳು Persian (official),[೨] Hindavi (1451-1526)[೩]
ಧರ್ಮ Sunni Islam
ಸರ್ಕಾರ Sultanate
Sultan
 -  1206–1210 Qutb al-Din Aibak (first)
 -  1517–1526 Ibrahim Lodi (last)
ಐತಿಹಾಸಿಕ ಯುಗ Middle Ages
 -  Independence[೪] 12 June 1206
 -  Battle of Amroha 20 December 1305
 -  Battle of Panipat 21 April 1526
ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು
ಇದಾದ ನಂತರ
ಘುರಿದ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ
ಗಹದವಲಾ
ಚಂದೇಲಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ
ಪರಮಾರಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ
ದೇವ ರಾಜಮನೆತನ
ಸೀನಾ (ಯಾದವ) ರಾಜವಂಶ
ಕಾಕತೀಯ ರಾಜವಂಶ
ಮುಸುನೂರಿ ನಾಯಕರು
ವಘೇಲಾ ರಾಜವಂಶ
ಯಜ್ಞವಾಲಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ
Mughal Empire
ಇಂದು ಇವುಗಳ ಭಾಗ
 ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ
 ಭಾರತ
 ಪಾಕಿಸ್ತಾನ

ಹಿನ್ನಲೆಸಂಪಾದಿಸಿ

ಕುತುಬ್ ಅಲ್-ದಿನ್ ಐಬಕ್, ಮುಹಮ್ಮದ್ ಘೋರಿಯ ಮಾಜಿ ಟರ್ಕಿ ಮಾಮ್ಲುಕ್ ಗುಲಾಮ, ದೆಹಲಿಯ ಮೊದಲ ಸುಲ್ತಾನನಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಾಮ್ಲುಕ್ ರಾಜವಂಶವು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು . ನಂತರ, ಖಲ್ಜಿ ರಾಜವಂಶವು ಮಧ್ಯ ಭಾರತದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು, ಆದರೆ ಎರಡೂ ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿಫಲವಾದವು .

ಸುಲ್ತಾನರು ತುಘಲಕ್ ರಾಜವಂಶದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭೌಗೋಳಿಕ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಉತ್ತುಂಗವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ಬಹುತೇಕ ಭಾಗವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡರು. ಹಿಂದೂ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಇದು ಕುಸಿದ ನಂತರ, ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಂತಹ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದವು , ಮತ್ತು ಹೊಸ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸುಲ್ತಾನರು ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬಂಗಾಳ ಸುಲ್ತಾನರು ಮುರಿದುಹೋಗುವಿಕೆ.

ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ನಾಗರೀಕತೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಸಂಶ್ಲೇಷಣೆ ನಡೆಯಿತು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿಶ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಏಕೀಕರಣ ಮತ್ತು ಆಫ್ರೋ-ಯುರೇಶಿಯದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಕ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಾಲಗಳು ವ್ಯಾಪಿಸಿತ್ತು, ಇದು ಗಮನಾರ್ಹ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಮೇಲೆ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು .

ವಾಸ್ತುಶೈಲಿಸಂಪಾದಿಸಿ

ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಇಂಡೋ-ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ವಾಸ್ತುಶೈಲಿಯ ಆರಂಭಿಕ ರೂಪಗಳು, ಭಾರತದ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ದರಗಳು, ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ-ಉರ್ದು ಭಾಷೆಯ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಿಕೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದವು.

13 ನೇ ಮತ್ತು 14 ನೇ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಗೋಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಭಾರತದ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಆಕ್ರಮಣಗಳನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಲು ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರು ಸಹ ಕಾರಣರಾದರು. 1526 ರಲ್ಲಿ, ಸುಲ್ತಾನವನ್ನು ಮುಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು.ಆದಾಗ್ಯೂ, ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ವಿನಾಶ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳ ಅಪವಿತ್ರತೆಗೆ ಕಾರಣರಾದರು.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳುಸಂಪಾದಿಸಿ

  1. Jamal Malik (2008). Islam in South Asia: A Short History. Brill Publishers. p. 104.
  2. "Arabic and Persian Epigraphical Studies - Archaeological Survey of India". Asi.nic.in.
  3. Alam, Muzaffar (1998). "The pursuit of Persian: Language in Mughal Politics". Modern Asian Studies. Cambridge University Press. 32 (2): 317–349. doi:10.1017/s0026749x98002947. Hindavi was recognized as a semi-official language by the Sor Sultans (1540-55) and their chancellery rescripts bore transcriptions in the Devanagari script of the Persian contents. The practice is said to have been introduced by the Lodis (1451-1526).
  4. Jackson, Peter (16 October 2003). The Delhi Sultanate: A Political and Military History. Cambridge University Press. p. 28. ISBN 978-0-521-54329-3.

ಗ್ರಂಥಸೂಚಿಸಂಪಾದಿಸಿ